Gönderen Konu: Cam kız Melisa’dan çifte başarı  (Okunma sayısı 304 defa)

Çevrimdışı Kayseriengelliler

  • Yönetici
  • Tam Üye
  • *****
  • İleti: 180
Cam kız Melisa’dan çifte başarı
« : 10 Temmuz 2021, 12:51:35 »
Cam kız Melisa’dan çifte başarı



Kalem kapağı açtığında bile kemikleri kırılan cam kemik hastası Melisa Şahin, çift ana dal yaparak üniversiteden mezun oldu. Yaşamını tekerlekli sandalyeyle sürdürdüğü için her gün annesinin okula götürüp getirdiği Melisa, bilişim teknolojileri alanında çalışmak istiyor...

AÇIK ÖĞRETİME MAHKÛM EDİLDİM

Liselere giriş sınavında iyi bir puan aldım. Ancak engelim bahane edilerek örgün liseye gitmem engellendi. Açık öğretim lisesine mahkum edildim. Bu süreçte hem kendimin öğretmeni hem de öğrenci oldum. Benim kendime inancım tam. Sonuna kadar da devam edeceğim. Her zaman güllük gülistanlık olmuyor. Düşsek de kalkabilmeli ve ilk günkü arzumuzla devam etmeliyiz.

HAYATIM HASTANELERDE GEÇTİ

Bilgisayar mühendisliği okuyup sağlık yönetimiyle çift ana dal yapmak istiyordum. Çünkü hayatım hastanelerde geçti. Bilgi teknolojilerine de çok meraklıydım küçüklüğümden bu yana. Okan Üniversitesi’nin engelli bursu olduğunu öğrendim. Tıbbi Dokümantasyon ve Sekreterlik Bölümü’ne yüzde yüz burslu olarak kaydoldum. Sağlık Kurumları İşletmeciliği Bölümü’nde de çift ana dal yaptım. Üniversite hastanesinde de bir yıl boyunca tam zamanlı staj yaptım. Şimdi de dikey geçişle Sağlık Yönetimi’ni 4 yıla tamamlayıp, psikolojiye çift ana dal yaparak bilişim teknolojileri alanında çalışmak istiyorum.”

ANNEM OLMASA OLMAZDI

Melisa annesinin fedakarlığını da şöyle anlattı: “İlkokula her gün annem götürüp getiriyordu. Ortaokula geçtiğimde evde eğitim sistemi yeni başlamıştı. Eve öğretmen gelmeye başladı ve bu süreci de böyle tamamladım. Liseyi açıktan bitirdim. Üniversite hayatım boyunca da hep annem yanımdaydı. Toplu taşımayla beni okula götürüyor, derslerim bitene kadar kampüste bekliyor, sonra da alıp tekrar eve getiriyordu. Eğer annemin desteği olmasaydı ne kadar azimli ve başarılı olursam olayım ilerlemem mümkün olmazdı. Benim başaracağıma ilk inanan insan annemdi. Annem olmasaydı bugün burada olmazdım.”


hurriyet.com